Ritme in ons huishouden
Wij volgen een vast ritme in ons huishouden zodat de kinderen
weten wat er komen gaat en wat we die dag gaan doen. Zo zijn er steeds
bepaalde rituelen die terugkeren. Dit geeft ons rust en de kinderen
hoeven niet te 'wachten' op dat wat komen gaat omdat ze weten dat het
gebeurt. Tussendoor gaat het spel verder. We hebben een dagritme, met
wanneer we aan tafel gaan en wanneer we slapen gaan e.d. maar vooral het
weekritme staat centraal. Tussendoor breng en haal ik mijn oudste
dochter naar en van school.
Bij ons werkt dit goed, ik vind de voorspelbaarheid en het vertrouwen dat ik de kinderen hiermee geef belangrijk.
Ons weekritme is als volgt;
Elke dag eigen brood bakken.
Maandag: Bakdag; we bakken iets lekkers voor de week. Eventueel, als dit uitkomt, helpen de kinderen met eten koken.
Dinsdag: Tuindag; klusjes in de tuin doen.
Woensdag: Huisdag; alle hoekjes (& seizoenentafel) in ons huis weer gezellig maken en/of veranderen.
Donderdag: Handwerkdag; een handwerkje van bijv. wol, kneedbijenwas etc.
Vrijdag: Dierendag; extra goed onze dieren verzorgen, hokken
verschonen en om de week naar de kinderboerderij om veren te zoeken. (=
favoriet!)
Zaterdag: Pizzadag; Familiedag, pizza maken samen en met ons
gezin samen zijn, wandelen, op bezoek gaan of bezoek ontvangen, in de
tuin bezig, zo lang we maar samen zijn.
Zondag: Familiedag, lekker rustig met ons gezin, wandelen, in de tuin bezig...
Er zijn natuurlijk dagen dat het anders loopt of dat we weg
gaan of bezoek ontvangen maar ik probeer daarom heen dan het ritme vast
te houden. Natuurlijk kunnen de kinderen elke dag kleuren of knutselen
e.d. als ze daar zin in hebben maar dit is het ritme dat we elke week
sowieso volgen. De rest van de tijd wordt gewoon gespeeld, buiten/binnen
of zijn we onderweg.
We bakken elke dag ons eigen brood. Elke avond maak ik het
deeg, we laten het rijzen (de meisjes zeggen dan dat het deeg dan even
gaat slapen om groot te worden) en ’s avonds kneed ik er een brood van
en bak ik het af.
We hebben ook kleine rituelen tussendoor, bijvoorbeeld voor dat we gaan eten, dan zeggen we altijd de spreuk:
‘ Aarde droeg het in haar schoot,
Zonlicht bracht het rijp en groot.
Zon en aarde die ons dit schenken,
Dankbaar willen we aan u denken.
En ook de mensen niet vergeten,
Die het bereid hebben tot ons eten.’
Even stilstaan bij wat we eten en dát we eten.
Je herkent vast kleine rituelen bij je eigen gezin of in je
eigen ritme. Iedereen heeft een ritme; meestal op de dagen dat je op
tijd staat poets je op hetzelfde moment je tanden, stap je op hetzelfde
moment onder de douche of ga je een eindje wandelen met de hond.
Misschien controleer je wel twee keer of je het huis op slot hebt gedaan
of dat het gas uit is? Alles is ritme. Dit is ook een ritme, een
houvast, ook al sta je er misschien niet bij stil.
Ik ben een voorstander van een ritme, dit brengt zoveel houvast
voor kinderen, zodat er in hun lichaam en geest, dat al zoveel wil
ontdekken en zien, rust ontstaat. Ik geef ze een soort van handvatten
waar ze zich aan vast kunnen houden, zodat ze de rest van de tijd durven
te groeien, te vliegen en te ontdekken. Terug komen bij die rust en dat
ritme zorgt ervoor dat de kinderen thuiskomen bij zichzelf en de basis.
Deze basis is voor mij ook de zorg voor ons huishouden. Dit probeer ik
zoveel mogelijk met de kinderen samen te doen, hierover volgende keer
meer!
De zorg voor ons huishouden
Naast het ritme van elke dag, probeer ik samen met mijn
kinderen de zorg te dragen voor ons huishouden. Wij gebruiken in huis zo
min mogelijk apparaten die dit voor ons kunnen doen. Wij kneden zelf
het brood en bakken dit af, we gebruiken hiervoor geen broodbakmachine.
We hangen de was te drogen aan een wasrek. We koken water voor de thee
in een ketel en maken koffie in een ‘pruttelpotje’ op het vuur. Geen
waterkoker en koffiezetapparaat. We willen aan de kinderen meegeven dat
we zoveel mogelijk zelf kunnen maken en kunnen doen. Zo veeg ik elke dag
het huis en gebruik ik niet elke dag de stofzuiger. De kinderen helpen
mij hier soms bij en anders spelen ze er om heen. Deze basishandelingen
in het huishouden vind ik belangrijk. Zo leren ze zorg te dragen voor de
spullen die we hebben en het geeft een duidelijk beeld van hoe dingen
tot stand komen. Bijvoorbeeld het koken van water. Je moet bij ons
misschien 2 minuten langer wachten op je kopje thee maar het is wel heel
duidelijk wat er gebeurt. Je zet namelijk water op het vuur. Vuur
verwarmt en zorgt ervoor dat het gaat koken en je er thee van kunt
zetten. Deze manier van bereiden van je thee is puur. Ik vindt het
belangrijk dat de handelingen die ik doe in het huishouden,
nabootsingswaardig zijn voor onze kinderen. Zo zie ik ze zelf
pannenkoekjes bakken en thee koken in hun eigen keukentje.
Tot voor kort hadden we ook geen vaatwasser. Nu met drie
kinderen ben ik hier wel heel blij mee want we bakken en bereiden zoveel
dat het me aan tijd ontbreekt om daadwerkelijk een afwas schoon en
droog te krijgen. Toch spoelen we kopjes vaak om na één drankje zodat we
deze weer kunnen gebruiken. Het klinkt misschien ouderwets om zo min
mogelijk apparaten te gebruiken maar ik merk dat het ons huishouden heel
goed doet. Het is duidelijk en we dragen echt zorg voor ons huishouden.
Daarnaast voel ik me soms ook wel een iemand met een oude
ziel, die het liefst samen met haar man en kinderen ergens in een houten
huis in het bos zou willen wonen. Zelfvoorzienend kunnen zijn, met een
koe in de tuin, een paar schapen en kippen. Mijn breimand naast de
houtkachel hebben staan.
’s Avonds de naaimachine aanslingeren om het gezin te voorzien
van kleding. Manlief buiten aan het werk. Houthakken, hekken timmeren
en luikjes voor het huis. Ik maak kaas van de melk. Van de wol van de
schapen maak ik schapenvachtjes die we voor de houtkachel kunnen leggen.
Ik spin strengen wol en kleur de wol op een natuurlijke manier met
planten uit het bos en vul zo mijn brei mand aan….De kinderen spelen met
zelfgemaakt speelgoed van hout en spelen buiten. Komen met rode
appelwangen binnenstormen en warmen zich bij de houtkachel. Ze verzorgen
de dieren elke dag goed en we maken muziek op de piano en de gitaar….
Flits…en we zijn weer terug in de wereld van nu….Het leven
mag voor mij zo simpel zijn. Toch probeer ik mijn huishouden rondom deze
droom op te zetten, maar dan in de wereld van nu... In een
andere maatschappij, we vallen er absoluut niet buiten maar in mijn hart
voelt het alsof ik uit een ander tijdperk kan komen. Dat zou ook goed
passen. De basis van ons huis en houden.
