donderdag 20 november 2014

Drukke tijden....

Drukke tijden, met veel grote gebeurtenissen, Sint Joris (Michael), Sint Maarten en Sinterklaas volgen elkaar in een rap tempo op. Voor we het weten begint eerste advent en behoren we ons nog meer naar binnen te trekken. Een feest als Sinterklaas past hier eigenlijk helemaal niet tussen. Of is het juist de bedoeling dat we onszelf nog even opwinden over iets (vooral de kinderen) om dan volledig stil de wintertijd in te kunnen gaan? 
Nu volgen wij geen sinterklaasjournaal, pik ik de folders met sinterklaasreclame er meteen tussen uit om niet meer gekte in huis te halen. Wij vieren Sinterklaas (en meerdere jaarfeesten) echt op onze eigen manier. We gingen kijken bij de intocht van Sinterklaas voor het beeld. Zoveel mogelijk weg bij de muziek en andere gekte (zoals giraffen in een auto?) die volgens ons niets te maken hebben met Sinterklaas. Die giraffen kwamen overigens ook langs ons plekje en T. vond dat wel leuk. Maar dat mooie beeld van de pakjesboot, met Sinterklaas voorop, dat hebben wij onze kinderen mee gegeven. Ik kan mij namelijk nog goed herinneren van vroeger dat dat beeld zo mooi was, zo nostalgisch. Samen met je ouders. Voor dat beeld gaan wij ook en wij omzeilen al het andere. Natuurlijk mochten de meisjes hun klompje zetten bij de open haard. Spannend en feest. Natuurlijk waren ze vroeg wakker om te kijken of er iets in zat. En dat zat er!


's Ochtends vroeg al aan een snoepje (die ze anders nooit krijgen bij de bio winkel maar wel om vragen..)
Manlief vierde zijn verjaardag en kreeg van zijn ouders de piano. Heel blij zijn we met dit geschenk!!




 L. en ik maakten bijenwaskaarsen voor papa..

 M. geniet van haar extra hap! Ze is bijna 8 maanden en krijgt nu steeds meer te eten naast de borstvoeding.



 L. maakte een baan zachte vachten voor ons 'rolle bolle beest', zoals zij M. noemt.

 Binnen schijnen de lichtjes...

Advent staat bijna voor de deur. Dan lopen wij de adventstuin en trekken meer naar binnen. We nemen de lichtjes mee zodat er wel licht is in deze donkere tijd. Wanneer we ons echt moe voelen, dan kijken we naar boven, naar de sterren en de maan. Dan ontvangen wij het licht en rekken ons uit. Daar is het licht namelijk! Dit hoorde ik tijdens de ouderacademie die ik volg, zo prachtig vond ik dit! Bedankt Anja!  Dus wanneer je je moe voelt in deze periode; kijk omhoog naar de sterren. En 'rek' je uit naar boven, dan ontvang je het makkelijker! Er is namelijk nog wel licht!

woensdag 19 november 2014

Blog 1 IkBio# Goedgemutst het leven door


Ik heb een tijdje nagedacht waar mijn eerste blog over zou moeten gaan. Ik schrijf al een tijdje berichten over verschillende onderwerpen, maar voor IkBio wil ik toch graag beginnen bij het begin;  een kennismaking met mij en ons als gezin.  Ik ben een full time moeder van drie dochters. Oudste dochter is 5 jaar, middelste dochter is 2, 5 en jongste dochter is 7 maanden. Een druk huishouden dus. We bakken zelf ons dagelijks brood en we volgen een vast ritme in de week.  We bakken, werken in de tuin, breien, haken, handwerken, fotograferen, wandelen, vieren jaarfeesten, eten biologisch en bewust, houden van natuurlijke en onbewerkte producten en proberen dicht bij de essentie van dingen te blijven. De kinderen spelen met speelgoed van natuurlijke materialen, ik heb een voorliefde voor wol en hout.

Onze oudste dochter gaat naar de Vrije School.  Onze manier van opvoeding valt onder de antroposofische manier van opvoeden, gebaseerd op het gedachtegoed van Rudolf Steiner. Ik vind het belangrijk om bewust in het leven te staan, bewust om te gaan met moeder aarde en positief te zijn. Dit proberen we onze kinderen ook mee te geven. We wonen in een oud huis, dat we stukje bij beetje meer eigen maken en opknappen. We wonen hier samen met een toom kippen, 2 konijnen, 2 poezen en een hond. Onze schuur is een grote schuur, een lekker rommelhok waar de kinderen in hun overalls spelen. De konijnen hooi brengen met hun kruiwagentje en ons helpen in de moestuin. We wonen hier nu twee jaar en we vonden dit droomhuisje precies op het goede moment. Het stond al twee jaar lang op ons te wachten. Binnen twee weken hadden we het gekocht en het koopcontract ondertekend.

Ik ben zelf opgegroeid in de stad Groningen, mijn man in een Drents dorp. Toen we onze eerste dochter kregen werd het verlangen naar ruimte en rust steeds groter. Mijn man kreeg een vaste baan dus nu hield niets ons meer tegen. Een huis kopen was de volgende stap.
Nu leven we het leven dat we zo graag wilden. Vrij en met ruimte. Ik geniet elke ochtend van de lange fietstocht met mijn dochters naar school. Met drie meisjes in de bakfiets, op weg naar school, kan mijn dag niet beter beginnen. Wat een rijkdom en geluk ervaar ik dan. Straks met kerst fietsen we langs de lichtjes, langs het huis waar altijd een grote boom voor het raam staat, met wel 1000 lichtjes er in. Het huis waar een ouderwets poppenhuis voor het raam staat waar in het weekend vast kleinkinderen mee spelen. En dan plots zijn we al bij school. De dag kan beginnen….

De volgende keer meer over onze dagen.

donderdag 6 november 2014

Sint Maarten

We veranderden gisteren de seizoenentafel voor Sint-Maarten.
Sint Joris veranderde in Sint Maarten op zijn paard. De seizoenentafel kreeg een mooie blauwe achtergrond en een lichtstrook (oranje stof) waar Sint Maarten langs moet gaan. Een route van licht, die voorgegaan is door kinderen met lantarens. Daar komt hij bij de bedelaar aan en deelt zijn mantel met hem. Het feest van geven, delen en ontvangen.

Tijdens het veranderen van de seizoenentafel speelt L. gelijk met alle spulletjes die er van af komen en die er weer op gaan. Dat mag namelijk maar even want daarna bewaren we ze weer op een veilige plek.
L. heeft maar één zo'n moment nodig en ze speelt de hele dag de ene voorstelling na de andere. Een grote magische wereld gaat dan voor haar open. Ze speelt alle verhalen die ze hoort na. Ze heeft oog voor mooie plekjes en tafereeltjes en helpt me graag mee met de seizoenentafel.




 De tafel bij Merlijntje, onze huiskabouter.

L. maakte 4 papieren vol met bijenwas tekeningen. Ze smeerde er olijfolie overheen met een kwast om het glad en doorzichtiger te krijgen. Vanmiddag maken we hier mooie kleine lantarentjes van, waar een waxinelichtje in kan.


 

Zelfs Maria kreeg al haar kindje. ' Ze schonk het lammetje aan haar pasgeboren baby...' (Zoals L. het verwoorde..)


dinsdag 4 november 2014

Beelden

Geen woorden maar beelden.