Sint Maarten

We veranderden gisteren de seizoenentafel voor Sint-Maarten.
Sint Joris veranderde in Sint Maarten op zijn paard. De seizoenentafel kreeg een mooie blauwe achtergrond en een lichtstrook (oranje stof) waar Sint Maarten langs moet gaan. Een route van licht, die voorgegaan is door kinderen met lantarens. Daar komt hij bij de bedelaar aan en deelt zijn mantel met hem. Het feest van geven, delen en ontvangen.

Tijdens het veranderen van de seizoenentafel speelt L. gelijk met alle spulletjes die er van af komen en die er weer op gaan. Dat mag namelijk maar even want daarna bewaren we ze weer op een veilige plek.
L. heeft maar één zo'n moment nodig en ze speelt de hele dag de ene voorstelling na de andere. Een grote magische wereld gaat dan voor haar open. Ze speelt alle verhalen die ze hoort na. Ze heeft oog voor mooie plekjes en tafereeltjes en helpt me graag mee met de seizoenentafel.

 De tafel bij Merlijntje, onze huiskabouter.

L. maakte 4 papieren vol met bijenwas tekeningen. Ze smeerde er olijfolie overheen met een kwast om het glad en doorzichtiger te krijgen. Vanmiddag maken we hier mooie kleine lantarentjes van, waar een waxinelichtje in kan.

 

Zelfs Maria kreeg al haar kindje. ' Ze schonk het lammetje aan haar pasgeboren baby...' (Zoals L. het verwoorde..)

Van alles wat..

We hadden een gezellige meivakantie, die veel te snel voorbij ging. We ontvingen nog gezellige kraambezoekjes (waaronder L. haar juffies en zij met haar mooie gezin) en genoten van het samenzijn en de vrijheid. Nu gaat L. weer naar school en werkt manlief weer. Ik probeer langzaam aan weer een ritme te creëren. Vooral als het gaat om eten, spelen, slapen, activiteit, bakken etc.
Alhoewel het (zoals vandaag) ook helemaal anders kan lopen en er geen ritme te bekennen is.

De tuin ziet er mooi uit (helemaal te danken aan manlief), de tomaten en komkommerplanten in de kas groeien al goed. De (vele!) was die we de laatste tijd hebben wappert aan de waslijnen te drogen.
M. spuugt veel en heeft soms wel 3 keer per dag andere kleertjes aan. Het verschilt per dag hoe erg het is. Gelukkig lijkt ze er zelf geen last van te hebben en kijkt ze me alleen maar met haar grote ogen aan. Ze is al steeds meer wakker en we ontvangen haar eerste gerichte glimlachjes.
Met het slechte weer van de afgelopen dagen waren we alleen maar binnen en ging manlief met L. een regenwandeling maken om toch wat frisse lucht op te snuiven. Tussen de buien door werd er even kort buiten gespeeld en regenden de overhoop getrokken klompen en laarzen kleddernat. We tekenden en stoeiden ook nog tussen alles door.

Cakejes voor de juffen..

Nesteldrang..

Elke avond, de afgelopen weken, wil ik een blogje maken maar ben ik te moe. Het einde van de zwangerschap nadert....vrijdag ben ik al 37 weken zwanger en het voelt ook al als de laatste loodjes moet ik zeggen. Ik geniet van ons huis, de tuin, kipjes, verse eitjes, onze meisjes, mijn man en mijn dikke buik. Maar 's avonds is het op. De dagen vliegen voorbij met in mijn bewustzijn de hele tijd de baby. Ik had bij beide meisjes erge nesteldrang om alles 'perfect' te willen hebben van te voren en dat ervaar ik nu weer. Het moment dat de baby er is maakt het me allemaal niet meer uit. Dan is het niet meer erg dat er nog een placemat met knutsels liggen te drogen, samen geplakt met lijm, verf en closetrollen. Nu ruim ik het op zodat het netjes er uit ziet....wie weet komt de baby namelijk vannacht of morgenochtend wel denk ik dan...
Nog wat kruimeltjes op de vloer...vegen, vegen en vegen. Mijn hele bewustzijn staat in het teken van de baby. Heerlijk, maar het verlangen om mijn eigen lichaam en geest weer terug te krijgen en dat lekkere warme lijfje boven op me en aan de borst te hebben is al hevig aanwezig! Natuurlijk zijn we ook heel nieuwschierig wie er zo graag bij ons wil zijn en wie we kunnen begeleiden op zijn of haar pad..
De kledingkasten van de meisjes zijn uitgemest, speelgoedhoeken zien er mooi uit en er is veel opgeruimd! De blokkenmand die ook vaak voor het plezier werd omgegooid is opgeruimd, samen met veel meer. Teveel aan speelgoed staat even op zolder zodat het later weer nieuw is en extra leuk. Dit betekent voor mij nog steeds veel opruimen maar wel veel minder! De drang om aan het eind van de dag met een bezem alles bij elkaar te vegen in het huisje is er nu niet meer bij omdat het op te ruimen is.
Een hele rij foto's van de afgelopen weken.

Lekker bakken...

Bloemen natekenen...

Heerlijke nabootsing...

Net als mama een kussentje achter haar rug..

 Bolle bolle buik...

Lol met een matras dat tevoorschijn kwam...

Even weer op de hoogte...er volgt meer...

{ this moment }

A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.

Inspired by Soulemama

Zachtjes gaan de paardenvoetjes...

Vandaag kwam Sinterklaas aan in ons dorp. Sfeervol, klein en een eenvoudig mooi beeld.
Daarom zetten wij vanavond onze schoen/klomp in de hoop op wat lekkers of iets leuks...

In vele kinderhoofdjes was het deze week al storm, daar deden wij niet aan mee. We houden van dit prachtig eenvoudige beeld en na deze ene keer schoen zetten volgt pakjesavond. L. ervaart het als een magisch sprookje. Zorgt goed voor het paard en de wortel moet maar naast het klompje van T. liggen anders past er niets in...Ze maakte een tekening en een verlanglijstje en stopte al haar liefde er in.