Dit is Catootje

Voor pakjesavond volgende week maakte ik voor T. een pop. Klein, zacht en fijn. Ze kruipt al steeds naar de pop in het poppenbedje van L, nu heeft ze straks haar eigen pop. Met haar vingertjes betast ze het gezichtje en lacht! Ze brengt het popje naar haar hoofd en legt het op haar voorhoofd en tilt het weer op...ze geeft een echte knuffel! Ontroerd keek ik naar dit schouwspel. Nu krijgt ze haar eigen popje...

Dit is Catootje

Rituelen en Ritme

Ik kwam in een oude vrije opvoedkunst een prachtig verhaal tegen over rituelen, ritme, spreuken en dagopeningen, geschreven door Lois Eijenraam. Ik had het al eerder gelezen maar nu viel het weer op z'n plek. In ons ritme van het huishouden gebruiken we veel spreuken, we hebben een dagopening, zoals met kabouter Timpedop en er komen verschillende rituelen en spreuken, liedjes en versjes langs de hele dag.
Ze schreef dat ouders met een spreuk, een lied of gedicht innerlijk hun band met hun kind kunnen versterken.
" Het kind kan gaan ervaren dat de wereld van het licht en de wereld  van het verbonden zijn met geestelijke wezens na de geboorte niet verdwenen is maar steeds weer opnieuw gezocht en verzorgd kan worden. Het jonge kind is nog in een fase dat de binnen en buiten wereld met elkaar verbonden zijn.
Om een aardeburger te worden en een ik te kunnen ontwikkelen, is het van belang dat de vensters naar de geestelijke wereld (bijna) sluiten en op eigen kracht weer gevonden worden. Net als de fontanel die moet sluiten om een gezond aards mens te worden, moet ook het andere afsluitproces zich in rust en ritme voltrekken. Niet met shocks en hard. maar met liefde en warmte begeleid. "
Ik ben dit blog begonnen omdat ik dit zelf erg sterk ervaar, wat zij zegt over het sluiten van de fontanel en het binnen laten van de buitenwereld en de wereld van geest nog laten bestaan, staat bij mij ook in verband met het dragen van een mutsje van kinderen. Dit zie ik als een beschermlaag die de aarde-wereld rustig binnenlaat en waardoor de geestelijke wereld nog iets langer kan blijven omdat het niet overstemd wordt door alle nieuwe prikkels om je kind heen.
Zo laat ik onze kinderen de wereld ervaren. Ze zijn beschermd door natuurlijke materialen (wol, zijde en het dragen van een muts) en zo kunnen ze de wereld ontdekken. Wij reduceren de prikkels (bijvoorbeeld geen televisie) en laten onze kinderen kind zijn en hun eigen wereld ontdekken en creëren. Ik laat ze tijdens de speelmomenten vrij spelen. Ze kunnen zelf de wereld om hun heen ontdekken en worden hierbij niet teveel onderbroken of gestuurd door ons. Zo hopen we dat onze kinderen hun eigen 'Ik' ontwikkelen en aankomen in hun eigen lichaam.
Dit is ons beeld, dat ik graag met jullie wilde delen.

Het gezinsleven en het volgen van ons ritme neemt alle tijd in beslag. Heerlijk! Het maken van mutsjes voor in een klein webshop schiet er steeds bij in. Er liggen mutsjes en labeltjes te wachten. Genoeg (teveel!) ideeën ook, maar dit moet toch nog even wachten. Wanneer er meer voorraad is zal ik een webshop openen.

Deze week hebben we ons alvast voorbereid op Advent. Een handwerkavondje met lieve vriendinnen werpt zijn vruchten af! Bedankt!

Onze Maria en Jozef kunnen zondag onderweg....

Samen met L. maakte ik een schaapje en de engel (herders en de 3 koningen volgen nog...)

Kracht van de nabootsing!....liet ze me ineens zien: Stokje en wat wol, ze was de hele dag bezig...elk diertje kreeg een wollen bedje of een zacht kussentje...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Warme voeten

Van zuiver scheerwol maakte ik slofjes voor baby T. Ik haak altijd op gevoel, nooit naar een patroon.
Ze zijn lekker dik en nog een beetje te groot zodat ze deze slofjes aan kan in de winter met dikke sokken.
Dit is het eerste setje slofjes dat ik haakte.. Het is zo verslavend om te haken dat ik gewoon lekker door ga. Ik vind er mijn rust in en neem het overal mee naar toe. Nog heel wat projectjes liggen te wachten voor 't heerlijk avondje, ik ga dus maar gestaag door...

Vanuit de verte...

Vanuit de verte zien we hem langzaam binnenvaren; een prachtige zonnige middag, toch koude voeten, zwaaien als de pakjesboot langs komt en naar huis voordat de drukte los barst. We hebben hem gezien, we hebben hem echt gezien!

We hadden alleen deze ontmoeting gepland, op afstand, want dat vinden wij het beste werken voor onze kinderen. We maken het niet concreet, we maken het niet aards, we houden het magisch. Een glimp.

Zo zongen we liedjes en zetten onze schoen....

Vandaag op het menu; Pepernoten!

Dit baksel komt ieder jaar weer langs, pepernoten bakken!
Nog één nachtje slapen dus het kon weer.. Simpel, niet spetterend maar handig om te weten!

Recept pepernoten bakken:

 

Ingrediënten

• 150 g boter
• 125 g bruine basterdsuiker/ahornsiroop
• 10 g speculaaskruiden
• 250 g zelfrijzend bakmeel

 

Bereiden

Verwarm de oven voor op 160 °C. Kneed de boter, de suiker/ahornsiroop, de speculaaskruiden, het zelfrijzend bakmeel en zout naar smaak goed door elkaar, zodat het een lekker soepel deeg wordt. Bekleed de bakplaat met bakpapier. Maak van het deeg kleine balletjes, leg ze op de bakplaat en druk ze iets plat. Bak ze in de oven in 15-20 min. gaar en lichtbruin.

KLAAR!

Haar herfsttrui is klaar!!

Al zwierend en zwaaiend showde ze haar nieuwe trui. Ik heb zachte merinowol gebruikt, gecombineerd met 'regenboogwol' in herfstkleuren.

P.S.: Let niet op de draadjes die er nog aan hangen, hij moest nog even afgehecht worden. Zo graag wilde ze hem aan...



Sintmaarten

Zo zag onze Sintmaarten eruit....

We namen iets donkers uit de aarde (knolselderij) en deden er een lichtje in..
Appel-knolselderijsoep eten bij het lantaarnlicht...
SintMaarten op zijn paard door de donkere nacht...gevolgd door vele kindertjes lopend met hun lantaren, een prachtig gezicht..

Teruglopend vanuit een lief Duits dorpje naar de auto kwamen we een kerkje tegen..We hoorden een prachtige 'engel' zingen, begeleid door een orgel.

De lichtjestijd kan niet beter beginnen. Wat een magische dag!

SintMaarten op zijn paard voorop..(sorry voor de kwalitiet v/d foto, maar hij staat erop ;-) )

Sint Maarten, Sint Maarten,
Sint Maarten reed door weer en wind,
zijn vurig paard droeg hem gezwind.
Sint Maarten reed met vollen moed,
zijn mantel dekt hem warm en goed.

Een oude, oude, oude man stond aan de baan.
Hij keek de ridder smekend aan:
'Och, help mij toch uit deze nood,
ik vind hier in de kou de dood'.

Sint Maarten, Sint Maarten,
Sint Maarten was zeer aangedaan.
Hij bleef voor d'arme bedelaar staan.
Hij trok zijn slagzwaard uit de scheê
en sneed zijn mantel vlug in twee.

De oude, oude, oude man kwam 's nachts weerom,
hij had de halve mantel om.
Hij sprak tot Maarten zonder spot
en zei: 'Ik ben de lieve God!'

Lichtjes

We kunnen geen genoeg krijgen van deze prachtige lichtjes, we maakten nog 3 kleine voor bij de lantaren.

L. heeft ze zelf gekleurd en geverfd.

~ Fijn weekend! ~

Lichtjestijd

In het boek "schipper mag ik overvaren?" van Juul van der Stok staan alle jaarfeesten, die in elk seizoen naar voren komen. Erg inspirerend. Je leest het verhaal achter bijvoorbeeld Sint Maarten, leert liedjes, maakt knutsels etc. Ik raadpleeg altijd dit boek nog even wanneer er een jaarfeest aankomt.

Zo maakten wij als voorbereiding op Sint Maarten gisteren (knutseldag) een lantaren, gewoon voor thuis.

Ik heb de basis van de lantaren gemaakt, L. maakte de binnenkant. De binnenkant heb ik op maat gesneden en aan de binnenkant geplakt. Voor de versiering hadden we blaadjes verzameld en stukjes papier gescheurd.

Ik maakte zelf nog een drieluikje met een kindje en een lantaren.

We hebben de seizoenentafel veranderd voor de komende lichtjestijd.

Wanneer Sint Maarten voorbij is komt steeds meer het blauwe doek tevoorschijn voor de Adventstijd.

We gaan steeds meer naar binnen (lichaam en geest) en brengen de lichtjes weer in ons huis.

Voor de dag zelf staat knollen uithollen op de agenda. We steken de lichtjes aan en laten weten aan iedereen dat ze welkom zijn!

De haverkoeken van haar..

Van 't weekend waren wij te gast bij vrienden. Onze kinderen hebben heerlijk gespeeld. Als lunch had zij overheerlijke haverkoeken gemaakt. Dat wilden wij vandaag (bakdag) natuurlijk ook proberen. (Zie voor het recept de link).

Lekker om in brokstukken te eten met iets zoets of hartigs ertussen.

Zeker iets dat we vaker gaan maken!

We raapten de laatste appels die van de bomen zijn gevallen. Hebben gisteren onze vooraadkast nog meer aangevuld met appelchutney en appelmoes.

 

Na de appeltjes rapen riep L. mij; "Mama ik heb een mooie boom getekend". Verbaasd bij wat ik zag, het is echt een boom!



Getekende boom met stoepkrijt door L.

~ Fijne week!~

Vandaag werd ik blij van....

Gewassen wolletjes op het wasrek,

IJverig spelend meisje, die zo goed voor haar poppen zorgt,

Kleine babyhandjes die wat molliger worden omdat ze steeds meer begint te eten...

~Fijne avond!~