Een warm nieuwjaar gewenst!!

pinterest

Wij wensen iedereen een warm, liefdevol, gezond en gelukkig nieuwjaar toe!!

Ik wil jullie heel erg bedanken voor de ontzettend lieve reacties op mijn berichten van het afgelopen jaar. Het is een prachtig jaar geweest, een bijzonder jaar sluiten wij af. Onze derde dochter werd geboren én we trouwden op de dag dat we 10 jaar samen waren. Wel momenten om bij stil te staan, dus dat doen wij vanavond, gezellig thuis met ons tweeën. De drie meisjes in hun bedje. Het jaar 2015 ligt helemaal open, er is niets gepland, dus er kan van alles gebeuren, we kunnen het kleuren en invullen (zo veel mogelijk) zoals we dat zelf willen. 

Deze staat op mijn lijstje voor volgend jaar.....

pinterest

Wij kijken terug en bakken oliebollen vandaag! Alvast proost op dit prachtige nieuwe jaar dat voor ons ligt!

We genieten

Ik vind het moeilijk om in deze tijd van het jaar hier te komen, maar het geeft me ook rust. Ik denk na en probeer terug te gaan naar wat ik voel. Ik wil niet voorbij rennen aan deze prachtige tijd. Ik voel me zo dankbaar voor mijn gezin, ons samenzijn, wie we kunnen zijn en hoe we leven, daar heb ik tijd voor nodig en die tijd neem ik.

Kerstvakantie, o wat genieten we van het samenzijn. Heerlijke kerstdagen met veel tijd thuis.

We genieten van het lange uitslapen van de meisjes. (vandaag tot kwart over 9!!)
We genieten van de stal met Jozef en Maria en kindje, de herders met hun schaapjes.
We genieten van chocoladekransjes in de boom.
We genieten van de dennengeur in ons huis.
We genieten van de lichtjes in de boom,
We genieten van de lange gesprekken aan tafel, onder het genot van een drankje en kaarslicht.
We genieten van het niet op tijd moeten staan.
We genieten van onze meisjes die allemaal zo groot worden.
We genieten van klassieke muziek op de achtergrond.


Kortom we GENIETEN.

{this moment} 2x

A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.

Inspired by Soulemama

IkBio Blog Stil nu....

 

Stil nu, stil nu maak nu geen gerucht,

Stil nu, stil nu ’t ruist al door de lucht,

Het wonder komt er zachtjes aan

’t Kerstkind wil naar binnen gaan.

Stil nu, stil nu maak nu geen gerucht.

 

Ik zit in de woonkamer met op de achtergrond de muziek van Ludovico Einaudi. Zijn nieuwe cd ‘In a Time Lapse’ kreeg ik van Sinterklaas. Eerlijk is eerlijk, op het laatste moment typ ik dit blog. Met uitgestalde sinterklaas cadeaus om me heen. Het gonst nog na. Manlief ligt ziek op bed. De kleinste heb ik de afgelopen dagen continu bij me gehad. In de draagdoek, aan de borst of op schoot. Koorts, verkouden en eerste tand is door. Ze ligt nu in haar bedje te slapen. Ze bivakkeerde continu bij mij…Mijn hoofd gonst nog na van de drukte, met de mooie muziek van Ludovico op de achtergrond. Het Sinterklaas feest is afgerond. De tweede adventskaars ging deze zondag aan. Sinterklaas komt volgend jaar weer terug , ook op de seizoenentafel.
Een hoge toren van Kapla staat hier op dit moment in de kamer. Ik moest hem laten staan dus loop er voorzichtig omheen zodat de vloer niet te veel beweegt en hem om doet vallen. Oudste kwam net nog naar beneden gerend omdat ze dacht dat hij omgevallen was…ik liet een boek vallen, vandaar.. Nu is het huis in rustte..
Kleine poppenserviesjes en een heuse houten ‘blik’ en veger en bezem staan in de hoek. Nieuw verworven schatten waar ze deze ‘donkere’ winter periode mee kunnen spelen, binnen.  De donkere dagen lenen zich er goed voor om boeken te lezen. Daarom kregen de kinderen alle drie mooie prentenboeken.
De komende weken worden wij stil en keren we in onszelf. We steken elke week een kaars aan totdat alle kaarsen brandden op de krans. We zingen het liedje ‘Stil nu’ om echt stil te worden.

Ik leef altijd naar deze periode van het jaar toe. Het is donker buiten, we gaan allemaal naar binnen toe. Ik hou hiervan. De kaarsjes aan, stil worden en bij mezelf ten rade gaan wat ik belangrijk vindt. In de zomer is het uitbundig, dan genieten we van de tuin, van vuurtjes buiten tot ’s avonds laat. Dan zien we de moestuin groeien en bloeien. Dan scharrelen de kippen rond en leggen ze veel eieren. Deze periode valt alles stil. Buiten ook. Heerlijk om zo naar binnen te moeten trekken.

Wij steken vier keer een kaars aan voordat het kerst is en het kindje van Maria en Jozef geboren wordt. Elke week komt er iets bij op de seizoenentafel. De eerste week, wanneer je de eerste kaars aansteekt, verschijnen de stenen op de seizoenentafel, de tweede week komen de planten, de derde week de dieren (schaapjes, os) en de vierde week de mensen (Maria , Jozef en het kindje Jezus). Zo heb je rond kerst alles bij elkaar. Daarna verschijnen de herders en nog later de drie koningen op de seizoenentafel.

Deze periode;  we nemen de lichtjes mee zodat er wel licht is in deze donkere tijd. Wanneer we ons echt moe voelen, dan kijken we naar boven, naar de sterren en de maan. Dan ontvangen wij het licht en rekken ons uit. Daar is het licht namelijk! Dit hoorde ik tijdens de ouderacademie die ik volg, zo prachtig vond ik dit! Dus wanneer je je moe voelt in deze periode; kijk omhoog naar de sterren. En 'rek' je uit naar boven, dan ontvang je het makkelijker! Er is namelijk nog wel licht!

Advent en Sint Nicolaas

Het lukt me de laatste tijd niet om hier te komen schrijven, terwijl het me meestal veel inspiratie geeft. Dit past eigenlijk ook wel bij de tijd. Veel tijd binnen met mijn gezin. Weinig op deze plek. De afgelopen dagen kreeg M. haar eerste tandje..ze heeft koorts en is ze heel erg verkouden. Ik denk dat er nog meer tanden aan komen. De afgelopen drie dagen zat ze bij mij op de rug in de draagdoek, op schoot of lag ze aan de borst. Het kwam allemaal samen en alleen mama was goed genoeg...

We vierden het sinterklaasfeest, bouwden meteen een hoge toren van de gekregen kapla. We lazen de mooie gekregen boeken, hebben heerlijke nieuwe warme wolletjes aan en we snoepten teveel chocolade. De kinderen spelen met nieuw speelgoed en zijn blij met hun nieuw verworven schatten voor de donkere dagen....

Adventskrans maken samen

Vandaag hebben we de tweede adventskaars aangestoken. De plantjes verschenen op de seizoenentafel. Elke dag doen Maria en Jozef een stapje en maken we een adventsluikje open.

 Ik maakte de handschoenen en een warme elfenmuts af..

 We eten broodjes op de bank, samen met pop..

 En we ontvingen mooie geschenken van Sint Nicolaas....

~ Fijne nieuwe week!~

IkBioBlog Ritme en ons huishouden

 

 

Ritme in ons huishouden

Wij volgen een vast ritme in ons huishouden zodat de kinderen weten wat er komen gaat en wat we die dag gaan doen. Zo zijn er steeds bepaalde rituelen die terugkeren. Dit geeft ons rust en de kinderen hoeven niet te 'wachten' op dat wat komen gaat omdat ze weten dat het gebeurt. Tussendoor gaat het spel verder. We hebben een dagritme, met wanneer we aan tafel gaan en wanneer we slapen gaan e.d. maar vooral het weekritme staat centraal. Tussendoor breng en haal ik mijn oudste dochter naar en van school.
Bij ons werkt dit goed, ik vind de voorspelbaarheid en het vertrouwen dat ik de kinderen hiermee geef belangrijk.

Ons weekritme is als volgt;

Elke dag eigen brood bakken.

​

Maandag: Bakdag; we bakken iets lekkers voor de week. Eventueel, als dit uitkomt, helpen de kinderen met eten koken.
Dinsdag: Tuindag; klusjes in de tuin doen.
Woensdag: Huisdag; alle hoekjes (& seizoenentafel) in ons huis weer gezellig maken en/of veranderen.
Donderdag: Handwerkdag; een handwerkje van bijv. wol, kneedbijenwas etc.
Vrijdag: Dierendag; extra goed onze dieren verzorgen, hokken verschonen en om de week naar de kinderboerderij om veren te zoeken. (= favoriet!)
Zaterdag: Pizzadag; Familiedag, pizza maken samen en met ons gezin samen zijn, wandelen, op bezoek gaan of bezoek ontvangen, in de tuin bezig, zo lang we maar samen zijn.
Zondag: Familiedag, lekker rustig met ons gezin, wandelen, in de tuin bezig...

Er zijn natuurlijk dagen dat het anders loopt of dat we weg gaan of bezoek ontvangen maar ik probeer daarom heen dan het ritme vast te houden. Natuurlijk kunnen de kinderen elke dag kleuren of knutselen e.d. als ze daar zin in hebben maar dit is het ritme dat we elke week sowieso volgen. De rest van de tijd wordt gewoon gespeeld, buiten/binnen of zijn we onderweg.

We bakken elke dag ons eigen brood. Elke avond maak ik het deeg, we laten het rijzen (de meisjes zeggen dan dat het deeg dan even gaat slapen om groot te worden) en ’s avonds kneed ik er een brood van en bak ik het af. We hebben ook kleine rituelen tussendoor, bijvoorbeeld voor dat we gaan eten, dan zeggen we altijd de spreuk:

‘ Aarde droeg het in haar schoot,
Zonlicht bracht het rijp en groot.
Zon en aarde die ons dit schenken,
Dankbaar willen we aan u denken.
En ook de mensen niet vergeten,
Die het bereid hebben tot ons eten.’

Even stilstaan bij wat we eten en dát we eten.

Je herkent vast kleine rituelen bij je eigen gezin of in je eigen ritme. Iedereen heeft een ritme; meestal op de dagen dat je op tijd staat poets je op hetzelfde moment je tanden, stap je op hetzelfde moment onder de douche of ga je een eindje wandelen met de hond. Misschien controleer je wel twee keer of je het huis op slot hebt gedaan of dat het gas uit is? Alles is ritme. Dit is ook een ritme, een houvast, ook al sta je er misschien niet bij stil.
Ik ben een voorstander van een ritme, dit brengt zoveel houvast voor kinderen, zodat er in hun lichaam en geest, dat al zoveel wil ontdekken en zien, rust ontstaat. Ik geef ze een soort van handvatten waar ze zich aan vast kunnen houden, zodat ze de rest van de tijd durven te groeien, te vliegen en te ontdekken. Terug komen bij die rust en dat ritme zorgt ervoor dat de kinderen thuiskomen bij zichzelf en de basis. Deze basis is voor mij ook de zorg voor ons huishouden. Dit probeer ik zoveel mogelijk met de kinderen samen te doen, hierover volgende keer meer!

De zorg voor ons huishouden

 

Naast het ritme van elke dag, probeer ik samen met mijn kinderen de zorg te dragen voor ons huishouden. Wij gebruiken in huis zo min mogelijk apparaten die dit voor ons kunnen doen. Wij kneden zelf het brood en bakken dit af, we gebruiken hiervoor geen broodbakmachine. We hangen de was te drogen aan een wasrek. We koken water voor de thee in een ketel en maken koffie in een ‘pruttelpotje’ op het vuur. Geen waterkoker en koffiezetapparaat. We willen aan de kinderen meegeven dat we zoveel mogelijk zelf kunnen maken en kunnen doen. Zo veeg ik elke dag het huis en gebruik ik niet elke dag de stofzuiger. De kinderen helpen mij hier soms bij en anders spelen ze er om heen. Deze basishandelingen in het huishouden vind ik belangrijk. Zo leren ze zorg te dragen voor de spullen die we hebben en het geeft een duidelijk beeld van hoe dingen tot stand komen. Bijvoorbeeld het koken van water. Je moet bij ons misschien 2 minuten langer wachten op je kopje thee maar het is wel heel duidelijk wat er gebeurt.  Je zet namelijk water op het vuur. Vuur verwarmt en zorgt ervoor dat het gaat koken en je er thee van kunt zetten. Deze manier van bereiden van je thee is puur. Ik vindt het belangrijk dat de handelingen die ik doe in het huishouden, nabootsingswaardig zijn voor onze kinderen. Zo zie ik ze zelf pannenkoekjes bakken en thee koken in hun eigen keukentje.
Tot voor kort hadden we ook geen vaatwasser. Nu met drie kinderen ben ik hier wel heel blij mee want we bakken en bereiden zoveel dat het me aan tijd ontbreekt om daadwerkelijk een afwas schoon en droog te krijgen. Toch spoelen we kopjes vaak om na één drankje zodat we deze weer kunnen gebruiken. Het klinkt misschien ouderwets om zo min mogelijk apparaten te gebruiken maar ik merk dat het ons huishouden heel goed doet. Het is duidelijk en we dragen echt zorg voor ons huishouden.

Daarnaast voel ik me soms ook wel een iemand met een oude ziel, die het liefst samen met haar man en kinderen ergens in een houten huis in het bos zou willen wonen. Zelfvoorzienend kunnen zijn, met een koe in de tuin, een paar schapen en kippen. Mijn breimand naast de houtkachel hebben staan.

’s Avonds de naaimachine aanslingeren om het gezin te voorzien van kleding. Manlief buiten aan het werk. Houthakken, hekken timmeren en luikjes voor het huis. Ik maak kaas van de melk. Van de wol van de schapen maak ik schapenvachtjes die we voor de houtkachel kunnen leggen. Ik spin strengen wol en kleur de wol op een natuurlijke manier met planten uit het bos en vul zo mijn brei mand aan….De kinderen spelen met zelfgemaakt speelgoed van hout en spelen buiten. Komen met rode appelwangen binnenstormen en warmen zich bij de houtkachel. Ze verzorgen de dieren elke dag goed en we maken muziek op de piano en de gitaar….

 Flits…en we zijn weer terug in de wereld van nu….Het leven mag voor mij zo simpel zijn. Toch probeer ik mijn huishouden rondom deze droom op te zetten, maar dan in de wereld van nu...           In een andere maatschappij, we vallen er absoluut niet buiten maar in mijn hart voelt het alsof ik uit een ander tijdperk kan komen. Dat zou ook goed passen. De basis van ons huis en houden.

Drukke tijden....

Drukke tijden, met veel grote gebeurtenissen, Sint Joris (Michael), Sint Maarten en Sinterklaas volgen elkaar in een rap tempo op. Voor we het weten begint eerste advent en behoren we ons nog meer naar binnen te trekken. Een feest als Sinterklaas past hier eigenlijk helemaal niet tussen. Of is het juist de bedoeling dat we onszelf nog even opwinden over iets (vooral de kinderen) om dan volledig stil de wintertijd in te kunnen gaan? 
Nu volgen wij geen sinterklaasjournaal, pik ik de folders met sinterklaasreclame er meteen tussen uit om niet meer gekte in huis te halen. Wij vieren Sinterklaas (en meerdere jaarfeesten) echt op onze eigen manier. We gingen kijken bij de intocht van Sinterklaas voor het beeld. Zoveel mogelijk weg bij de muziek en andere gekte (zoals giraffen in een auto?) die volgens ons niets te maken hebben met Sinterklaas. Die giraffen kwamen overigens ook langs ons plekje en T. vond dat wel leuk. Maar dat mooie beeld van de pakjesboot, met Sinterklaas voorop, dat hebben wij onze kinderen mee gegeven. Ik kan mij namelijk nog goed herinneren van vroeger dat dat beeld zo mooi was, zo nostalgisch. Samen met je ouders. Voor dat beeld gaan wij ook en wij omzeilen al het andere. Natuurlijk mochten de meisjes hun klompje zetten bij de open haard. Spannend en feest. Natuurlijk waren ze vroeg wakker om te kijken of er iets in zat. En dat zat er!

's Ochtends vroeg al aan een snoepje (die ze anders nooit krijgen bij de bio winkel maar wel om vragen..)

Manlief vierde zijn verjaardag en kreeg van zijn ouders de piano. Heel blij zijn we met dit geschenk!!

 L. en ik maakten bijenwaskaarsen voor papa..

 M. geniet van haar extra hap! Ze is bijna 8 maanden en krijgt nu steeds meer te eten naast de borstvoeding.

 L. maakte een baan zachte vachten voor ons 'rolle bolle beest', zoals zij M. noemt.

 Binnen schijnen de lichtjes...

Advent staat bijna voor de deur. Dan lopen wij de adventstuin en trekken meer naar binnen. We nemen de lichtjes mee zodat er wel licht is in deze donkere tijd. Wanneer we ons echt moe voelen, dan kijken we naar boven, naar de sterren en de maan. Dan ontvangen wij het licht en rekken ons uit. Daar is het licht namelijk! Dit hoorde ik tijdens de ouderacademie die ik volg, zo prachtig vond ik dit! Bedankt Anja!  Dus wanneer je je moe voelt in deze periode; kijk omhoog naar de sterren. En 'rek' je uit naar boven, dan ontvang je het makkelijker! Er is namelijk nog wel licht!

Blog 1 IkBio# Goedgemutst het leven door

Ik heb een tijdje nagedacht waar mijn eerste blog over zou moeten gaan. Ik schrijf al een tijdje berichten over verschillende onderwerpen, maar voor IkBio wil ik toch graag beginnen bij het begin;  een kennismaking met mij en ons als gezin.  Ik ben een full time moeder van drie dochters. Oudste dochter is 5 jaar, middelste dochter is 2, 5 en jongste dochter is 7 maanden. Een druk huishouden dus. We bakken zelf ons dagelijks brood en we volgen een vast ritme in de week.  We bakken, werken in de tuin, breien, haken, handwerken, fotograferen, wandelen, vieren jaarfeesten, eten biologisch en bewust, houden van natuurlijke en onbewerkte producten en proberen dicht bij de essentie van dingen te blijven. De kinderen spelen met speelgoed van natuurlijke materialen, ik heb een voorliefde voor wol en hout.

Onze oudste dochter gaat naar de Vrije School.  Onze manier van opvoeding valt onder de antroposofische manier van opvoeden, gebaseerd op het gedachtegoed van Rudolf Steiner. Ik vind het belangrijk om bewust in het leven te staan, bewust om te gaan met moeder aarde en positief te zijn. Dit proberen we onze kinderen ook mee te geven. We wonen in een oud huis, dat we stukje bij beetje meer eigen maken en opknappen. We wonen hier samen met een toom kippen, 2 konijnen, 2 poezen en een hond. Onze schuur is een grote schuur, een lekker rommelhok waar de kinderen in hun overalls spelen. De konijnen hooi brengen met hun kruiwagentje en ons helpen in de moestuin. We wonen hier nu twee jaar en we vonden dit droomhuisje precies op het goede moment. Het stond al twee jaar lang op ons te wachten. Binnen twee weken hadden we het gekocht en het koopcontract ondertekend.

Ik ben zelf opgegroeid in de stad Groningen, mijn man in een Drents dorp. Toen we onze eerste dochter kregen werd het verlangen naar ruimte en rust steeds groter. Mijn man kreeg een vaste baan dus nu hield niets ons meer tegen. Een huis kopen was de volgende stap.
Nu leven we het leven dat we zo graag wilden. Vrij en met ruimte. Ik geniet elke ochtend van de lange fietstocht met mijn dochters naar school. Met drie meisjes in de bakfiets, op weg naar school, kan mijn dag niet beter beginnen. Wat een rijkdom en geluk ervaar ik dan. Straks met kerst fietsen we langs de lichtjes, langs het huis waar altijd een grote boom voor het raam staat, met wel 1000 lichtjes er in. Het huis waar een ouderwets poppenhuis voor het raam staat waar in het weekend vast kleinkinderen mee spelen. En dan plots zijn we al bij school. De dag kan beginnen….

De volgende keer meer over onze dagen.

Sint Maarten

We veranderden gisteren de seizoenentafel voor Sint-Maarten.
Sint Joris veranderde in Sint Maarten op zijn paard. De seizoenentafel kreeg een mooie blauwe achtergrond en een lichtstrook (oranje stof) waar Sint Maarten langs moet gaan. Een route van licht, die voorgegaan is door kinderen met lantarens. Daar komt hij bij de bedelaar aan en deelt zijn mantel met hem. Het feest van geven, delen en ontvangen.

Tijdens het veranderen van de seizoenentafel speelt L. gelijk met alle spulletjes die er van af komen en die er weer op gaan. Dat mag namelijk maar even want daarna bewaren we ze weer op een veilige plek.
L. heeft maar één zo'n moment nodig en ze speelt de hele dag de ene voorstelling na de andere. Een grote magische wereld gaat dan voor haar open. Ze speelt alle verhalen die ze hoort na. Ze heeft oog voor mooie plekjes en tafereeltjes en helpt me graag mee met de seizoenentafel.

 De tafel bij Merlijntje, onze huiskabouter.

L. maakte 4 papieren vol met bijenwas tekeningen. Ze smeerde er olijfolie overheen met een kwast om het glad en doorzichtiger te krijgen. Vanmiddag maken we hier mooie kleine lantarentjes van, waar een waxinelichtje in kan.

 

Zelfs Maria kreeg al haar kindje. ' Ze schonk het lammetje aan haar pasgeboren baby...' (Zoals L. het verwoorde..)