donderdag 11 december 2014

IkBio Blog Stil nu....

 
Stil nu, stil nu maak nu geen gerucht,
Stil nu, stil nu ’t ruist al door de lucht,
Het wonder komt er zachtjes aan
’t Kerstkind wil naar binnen gaan.
Stil nu, stil nu maak nu geen gerucht.

 

Ik zit in de woonkamer met op de achtergrond de muziek van Ludovico Einaudi. Zijn nieuwe cd ‘In a Time Lapse’ kreeg ik van Sinterklaas. Eerlijk is eerlijk, op het laatste moment typ ik dit blog. Met uitgestalde sinterklaas cadeaus om me heen. Het gonst nog na. Manlief ligt ziek op bed. De kleinste heb ik de afgelopen dagen continu bij me gehad. In de draagdoek, aan de borst of op schoot. Koorts, verkouden en eerste tand is door. Ze ligt nu in haar bedje te slapen. Ze bivakkeerde continu bij mij…Mijn hoofd gonst nog na van de drukte, met de mooie muziek van Ludovico op de achtergrond. Het Sinterklaas feest is afgerond. De tweede adventskaars ging deze zondag aan. Sinterklaas komt volgend jaar weer terug , ook op de seizoenentafel.
Een hoge toren van Kapla staat hier op dit moment in de kamer. Ik moest hem laten staan dus loop er voorzichtig omheen zodat de vloer niet te veel beweegt en hem om doet vallen. Oudste kwam net nog naar beneden gerend omdat ze dacht dat hij omgevallen was…ik liet een boek vallen, vandaar.. Nu is het huis in rustte..
Kleine poppenserviesjes en een heuse houten ‘blik’ en veger en bezem staan in de hoek. Nieuw verworven schatten waar ze deze ‘donkere’ winter periode mee kunnen spelen, binnen.  De donkere dagen lenen zich er goed voor om boeken te lezen. Daarom kregen de kinderen alle drie mooie prentenboeken.
De komende weken worden wij stil en keren we in onszelf. We steken elke week een kaars aan totdat alle kaarsen brandden op de krans. We zingen het liedje ‘Stil nu’ om echt stil te worden.

Ik leef altijd naar deze periode van het jaar toe. Het is donker buiten, we gaan allemaal naar binnen toe. Ik hou hiervan. De kaarsjes aan, stil worden en bij mezelf ten rade gaan wat ik belangrijk vindt. In de zomer is het uitbundig, dan genieten we van de tuin, van vuurtjes buiten tot ’s avonds laat. Dan zien we de moestuin groeien en bloeien. Dan scharrelen de kippen rond en leggen ze veel eieren. Deze periode valt alles stil. Buiten ook. Heerlijk om zo naar binnen te moeten trekken.

Wij steken vier keer een kaars aan voordat het kerst is en het kindje van Maria en Jozef geboren wordt. Elke week komt er iets bij op de seizoenentafel. De eerste week, wanneer je de eerste kaars aansteekt, verschijnen de stenen op de seizoenentafel, de tweede week komen de planten, de derde week de dieren (schaapjes, os) en de vierde week de mensen (Maria , Jozef en het kindje Jezus). Zo heb je rond kerst alles bij elkaar. Daarna verschijnen de herders en nog later de drie koningen op de seizoenentafel.

Deze periode;  we nemen de lichtjes mee zodat er wel licht is in deze donkere tijd. Wanneer we ons echt moe voelen, dan kijken we naar boven, naar de sterren en de maan. Dan ontvangen wij het licht en rekken ons uit. Daar is het licht namelijk! Dit hoorde ik tijdens de ouderacademie die ik volg, zo prachtig vond ik dit! Dus wanneer je je moe voelt in deze periode; kijk omhoog naar de sterren. En 'rek' je uit naar boven, dan ontvang je het makkelijker! Er is namelijk nog wel licht!

2 opmerkingen:

  1. Mooi beschreven. Het is ook een fijne tijd, wanneer je meeleeft met de natuur en het winterlicht, wordt je nu vanzelf stiller en wil je binnen zijn met lichtjes en warmte. Nog een paar dagen dan komt na Midwinter weer heel voorzichtig de omslag en ook daar kijk ik naar uit om in stilte het terugkomen van het licht te vieren.

    BeantwoordenVerwijderen

Bedankt voor je reactie! Leuk dat je mee leest!