Vingerhaken

Iets wat ze al een hele tijd wil kunnen maar waar ze nog te jong voor was om het echt onder de knie te krijgen; vingerhaken! We komen vanmiddag thuis en aan tafel zegt L. ineens stellig 'Ik kan vingerhaken mama'. Ze was vastberaden dus pakte ik een bolletje wol uit mijn mand en gaf dit aan haar. Ik maakte het begin en zij ging verder... en verder en verder. Ze is nu al begonnen met een ander kleurtje erbij aan. Dit is zo'n moment dat je als moeder alleen maar vol liefde en trotse gevoelens kan toekijken. Ik heb het haar wel eens voorgedaan maar dat is al een tijd geleden dus ik denk dat ze goed heeft gekeken naar de oudste kleuters in haar klas die op het moment bezig zijn met hun eigen vingerhaak projectje. Ik vind het zo fijn voor haar dat ze dit onder de knie heeft gekregen, omdat ze dit ook zo graag wilde. Ze zocht er zelf een mandje bij zodat haar kleine zus er niet bij kan.