De baby wolletjes zijn gewassen. Mini mutsjes zijn tevoorschijn gehaald en alle slofjes gesorteerd.
L. ging ervandoor met het één en ander voor haar beer en pop. Ik ruimde op en zij maakte haar eigen 'kindjes en babytjes' mooi.
Het commode kastje is klaar voor de baby en al het verfwerk/bouwwerk boven is klaar. Nu verder inrichten. We hebben boven in ons halletje een extra kamertje gemaakt waar we helemaal blij mee zijn. Het lijkt juist groter hierdoor en we vonden in Duitsland een prachtige houten deur die helemaal bij ons past. (De foto's volgen nog wanneer alles klaar is).
Hier in dit kamertje zal de baby in de toekomst gaan slapen. Eerst natuurlijk bij ons op de kamer, gezellig naast ons bed. Daar staat al het oude bedje klaar waar mijn moeder en tante ook in hebben geslapen als baby. Die plaatsen we naast ons bed zodat de baby dicht naast me slaapt. In het kamertje staat de hangwieg waar L. en T. ook in hebben gelegen.
Over 9 weken ben ik uitgerekend. Door de dingen van alledag en twee heerlijke kindjes om mij heen rennend weet ik dat deze tijd heel snel zal gaan. Daarom maak ik alles gewoon al klaar en zwijmel ik weg bij het idee dat die kleine wolletjes straks weer gevuld zijn met een heerlijk ruikend zacht baby'tje.
De avonden die nu heerlijk stil en rustig zijn worden dan weer onderbroken door zacht gekir, gesmak en baby huiltjes. Een klein warm lijfje dat tegen je aanligt onder het breien en het thee drinken.
Zachte mutsjes die we vast terug zien op alle poppen en beesten hier in huis (daar zorgt de fantasie van L. wel voor) en babybilletjes ingesmeerd met Weleda.
Zacht gedimd licht en fluisterende stemmen in de avond. Aankleedkussens op bed, overal luiers binnen handbereik en spuugdoekjes en hydrofiele luiers op elke stoel. Natuurlijk ook drukke momenten vol gehuil of geschreeuw omdat iedereen alles tegelijk van je wil. En uiteraard tijdens het voeden je dan tweejarige betrappen op het steeds die luier afdoen na een poepje en het zelf willen schoon maken. Of zussen die elkaars speelgoed afpakken en samen rondracen in de loopkar met veel lawaai.
Dit komt er allemaal weer aan. Ons leven met een vast ritme wordt straks weer onderbroken door een wonder. Een heerlijk wonder. Een nieuw ritme zal gevonden moeten worden en waarschijnlijk staat alles op z'n kop maar ook daar verlang ik naar. En als er één kindje tot 12 uur in haar pyjama loopt, geen probleem toch want ons derde wondertje is dan hier.
