Ik kwam in een oude vrije opvoedkunst een prachtig verhaal tegen over rituelen, ritme, spreuken en dagopeningen, geschreven door Lois Eijenraam. Ik had het al eerder gelezen maar nu viel het weer op z'n plek. In ons
ritme van het huishouden gebruiken we veel spreuken, we hebben een dagopening, zoals met
kabouter Timpedop en er komen verschillende rituelen en spreuken, liedjes en versjes langs de hele dag.
Ze schreef dat ouders met een spreuk, een lied of gedicht innerlijk hun band met hun kind kunnen versterken.
" Het kind kan gaan ervaren dat de wereld van het licht en de wereld van het verbonden zijn met geestelijke wezens na de geboorte niet verdwenen is maar steeds weer opnieuw gezocht en verzorgd kan worden. Het jonge kind is nog in een fase dat de binnen en buiten wereld met elkaar verbonden zijn.
Om een aardeburger te worden en een ik te kunnen ontwikkelen, is het van belang dat de vensters naar de geestelijke wereld (bijna) sluiten en op eigen kracht weer gevonden worden. Net als de fontanel die moet sluiten om een gezond aards mens te worden, moet ook het andere afsluitproces zich in rust en ritme voltrekken. Niet met shocks en hard. maar met liefde en warmte begeleid. "
Ik ben dit blog begonnen omdat ik dit zelf erg sterk ervaar, wat zij zegt over het sluiten van de fontanel en het binnen laten van de buitenwereld en de wereld van geest nog laten bestaan, staat bij mij ook in verband met het dragen van een mutsje van kinderen. Dit zie ik als een beschermlaag die de aarde-wereld rustig binnenlaat en waardoor de geestelijke wereld nog iets langer kan blijven omdat het niet overstemd wordt door alle nieuwe prikkels om je kind heen.
Zo laat ik onze kinderen de wereld ervaren. Ze zijn beschermd door natuurlijke materialen (wol, zijde en het dragen van een muts) en zo kunnen ze de wereld ontdekken. Wij reduceren de prikkels (bijvoorbeeld geen televisie) en laten onze kinderen kind zijn en hun eigen wereld ontdekken en creëren. Ik laat ze tijdens de speelmomenten vrij spelen. Ze kunnen zelf de wereld om hun heen ontdekken en worden hierbij niet teveel onderbroken of gestuurd door ons. Zo hopen we dat onze kinderen hun eigen 'Ik' ontwikkelen en aankomen in hun eigen lichaam.
Dit is ons beeld, dat ik graag met jullie wilde delen.
Het gezinsleven en het volgen van ons ritme neemt alle tijd in beslag. Heerlijk! Het maken van mutsjes voor in een klein webshop schiet er steeds bij in. Er liggen mutsjes en labeltjes te wachten. Genoeg (teveel!) ideeën ook, maar dit moet toch nog even wachten. Wanneer er meer voorraad is zal ik een webshop openen.
Deze week hebben we ons alvast voorbereid op Advent. Een handwerkavondje met lieve vriendinnen werpt zijn vruchten af! Bedankt!
Onze Maria en Jozef kunnen zondag onderweg....
Samen met L. maakte ik een schaapje en de engel (herders en de 3 koningen volgen nog...)
Kracht van de nabootsing!....liet ze me ineens zien: Stokje en wat wol, ze was de hele dag bezig...elk diertje kreeg een wollen bedje of een zacht kussentje...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
