Verwachtingsvolle weken

Aftellen en alles nog een keer herschikken. Het kamertje is af. Dit wordt het kamertje van de baby in de toekomst...eerst slaapt het nog bij ons, voor een lange tijd. Toch wilden we alvast een ruimte creëren voor de spulletjes en de commode. Op onze bovenverdieping maakten we een kamertje erbij. Niet groot maar eigenlijk ook niet klein. Precies goed en erg gezellig. De hangwieg waar beide meisjes in hebben gelegen staat daar omdat die niet in de onze slaapkamer past (te hoog). We hadden een tijd terug bij het opruimen een oud ledikantje gevonden in de schuur van mijn oude opa. Hier hebben mijn moeder en tante in gelegen als baby. Ik ben er zo blij mee want deze past precies naast ons bed zodat de baby lekker dichtbij is. Hij heeft ronde vormen en dat is precies wat ik er zo mooi aan vind!

Het bedje is opgemaakt. De kruikjes liggen klaar. De meisjes hebben er popjes in gelegd samen met mij en nu is het afwachten. 'S ochtends vraagt L. 'Is de baby al geboren?' en kijkt hoopvol in het bedje. Zo lief. Het besef van tijd is er nog niet helemaal want wanneer komt het dan? Ja...de baby komt wanneer hij/zij wil komen. Ja natuurlijk, zegt ze. 'De baby weet zelf wel wanneer het wil komen'.
'En mama, hoe moet je eigenlijk met zwangere vrouwen omgaan?' 'Heel lief...anders wil de baby er niet uit natuurlijk'. Vervolgens... ' Kom maar baby! Hij of zij...We zijn er klaar voor en je kan rustig komen..Je dekentje en vachtje liggen klaar!'
Prachtig de kletspraat van grote zus L.

Het dekentje is gebreid door mijn moeder, van pure wol (als cadeau van mijn ouders) en het nieuwe schapenvachtje is het cadeau van mijn schoonouders. Dan hebben alle drie de kinderen later een dekentje en schapenvachtje 'van vroeger' om mee te nemen. Een kijkje mee naar binnen...

Hoe het eerst was...

 En hoe het is geworden..

Met de schilderijtjes van de kinderen..

Het oude ledikantje..

Je begrijpt dus wel waar ik elke avond even ben...Het is nog zo stil en ik moet gewoon elke avond even de nieuwe geur van het kamertje opsnuiven en een blik werpen naar die ini mini kleertjes die klaar liggen. Zo'n heerlijk gevoel ervaar je alleen de laatste verwachtingsvolle weken. Ik probeer tijdens dit rustige moment alleen te denken aan de baby in mijn buik. Ik bevind me eigenlijk tussen 'slapen en waken'.

38 weken. Het kan, het is heerlijk spannend dat gevoel maar wie weet besluit dit hummeltje om nog drie weken te wachten...we zullen zien!..

~~~~

Buitenweekend!

Wat een weekend was het! Wij waren dit weekend alleen maar buiten te vinden. We hebben pepers, tomaten, komkommers, afrikaantjes, venkel, prei, zonnebloemen, tuinbonen, doperwten en kropsla voorgezaaid! Onze vingers kriebelden en met de komende drukte op komst hebben we dit maar alvast gedaan. De courgettes, komkommers, stokbonen en andere gewassen moeten nog even wachten.
Manlief heeft ook last van nesteldrang, maar dan buiten! In de winter had manlief in de schuur een binnenhok gemaakt voor de kippen om ze veilig de winter door te krijgen. We hadden er op den duur namelijk nog maar twee over. Akelige taferelen zagen we doordat ze waren gepakt door roofvogels en een marter. Nu heeft manlief vanuit de schuur een ren gebouwd (overdekt maar wel hoog en met een deurtje) zodat ze altijd veilig zitten. De eerdere ren breken we af en het hok gaan we gebruiken voor kuikens die deze zomer vast weer komen. Hij zette een stuk van de tuin af met schapenhek zodat we daar met de kinderen lekker kunnen zitten met het mooie weer straks. Dan blijft ondernemende T. binnen mijn bereik en kunnen de meiden heerlijk spelen bij hun wilgentenenhut en bij de kippen. We hadden het dit weekend fijn in de tuin, kochten wat stro...voor de kippen en konijnen, we maakten kleine natuurmuurtjes waar nog vetplantjes in komen en de meiden hadden dikke lol met krijt!!!!

Binnenhok van de kippen

Buitenren van de kippen

Wel een hele bijzondere grote kip in de ren...

Stiekem achter het krijtbord elkaar beschilderen...

 Dik 37 weken zwanger en nog maar een mouwvestje gebreid in babyformaat.

 ~ Fijne zonnige week allemaal! ~

Nesteldrang..

Elke avond, de afgelopen weken, wil ik een blogje maken maar ben ik te moe. Het einde van de zwangerschap nadert....vrijdag ben ik al 37 weken zwanger en het voelt ook al als de laatste loodjes moet ik zeggen. Ik geniet van ons huis, de tuin, kipjes, verse eitjes, onze meisjes, mijn man en mijn dikke buik. Maar 's avonds is het op. De dagen vliegen voorbij met in mijn bewustzijn de hele tijd de baby. Ik had bij beide meisjes erge nesteldrang om alles 'perfect' te willen hebben van te voren en dat ervaar ik nu weer. Het moment dat de baby er is maakt het me allemaal niet meer uit. Dan is het niet meer erg dat er nog een placemat met knutsels liggen te drogen, samen geplakt met lijm, verf en closetrollen. Nu ruim ik het op zodat het netjes er uit ziet....wie weet komt de baby namelijk vannacht of morgenochtend wel denk ik dan...
Nog wat kruimeltjes op de vloer...vegen, vegen en vegen. Mijn hele bewustzijn staat in het teken van de baby. Heerlijk, maar het verlangen om mijn eigen lichaam en geest weer terug te krijgen en dat lekkere warme lijfje boven op me en aan de borst te hebben is al hevig aanwezig! Natuurlijk zijn we ook heel nieuwschierig wie er zo graag bij ons wil zijn en wie we kunnen begeleiden op zijn of haar pad..
De kledingkasten van de meisjes zijn uitgemest, speelgoedhoeken zien er mooi uit en er is veel opgeruimd! De blokkenmand die ook vaak voor het plezier werd omgegooid is opgeruimd, samen met veel meer. Teveel aan speelgoed staat even op zolder zodat het later weer nieuw is en extra leuk. Dit betekent voor mij nog steeds veel opruimen maar wel veel minder! De drang om aan het eind van de dag met een bezem alles bij elkaar te vegen in het huisje is er nu niet meer bij omdat het op te ruimen is.
Een hele rij foto's van de afgelopen weken.

Lekker bakken...

Bloemen natekenen...

Heerlijke nabootsing...

Net als mama een kussentje achter haar rug..

 Bolle bolle buik...

Lol met een matras dat tevoorschijn kwam...

Even weer op de hoogte...er volgt meer...