Verwachtingsvolle weken

Aftellen en alles nog een keer herschikken. Het kamertje is af. Dit wordt het kamertje van de baby in de toekomst...eerst slaapt het nog bij ons, voor een lange tijd. Toch wilden we alvast een ruimte creëren voor de spulletjes en de commode. Op onze bovenverdieping maakten we een kamertje erbij. Niet groot maar eigenlijk ook niet klein. Precies goed en erg gezellig. De hangwieg waar beide meisjes in hebben gelegen staat daar omdat die niet in de onze slaapkamer past (te hoog). We hadden een tijd terug bij het opruimen een oud ledikantje gevonden in de schuur van mijn oude opa. Hier hebben mijn moeder en tante in gelegen als baby. Ik ben er zo blij mee want deze past precies naast ons bed zodat de baby lekker dichtbij is. Hij heeft ronde vormen en dat is precies wat ik er zo mooi aan vind!

Het bedje is opgemaakt. De kruikjes liggen klaar. De meisjes hebben er popjes in gelegd samen met mij en nu is het afwachten. 'S ochtends vraagt L. 'Is de baby al geboren?' en kijkt hoopvol in het bedje. Zo lief. Het besef van tijd is er nog niet helemaal want wanneer komt het dan? Ja...de baby komt wanneer hij/zij wil komen. Ja natuurlijk, zegt ze. 'De baby weet zelf wel wanneer het wil komen'.
'En mama, hoe moet je eigenlijk met zwangere vrouwen omgaan?' 'Heel lief...anders wil de baby er niet uit natuurlijk'. Vervolgens... ' Kom maar baby! Hij of zij...We zijn er klaar voor en je kan rustig komen..Je dekentje en vachtje liggen klaar!'
Prachtig de kletspraat van grote zus L.

Het dekentje is gebreid door mijn moeder, van pure wol (als cadeau van mijn ouders) en het nieuwe schapenvachtje is het cadeau van mijn schoonouders. Dan hebben alle drie de kinderen later een dekentje en schapenvachtje 'van vroeger' om mee te nemen. Een kijkje mee naar binnen...

Hoe het eerst was...

 En hoe het is geworden..

Met de schilderijtjes van de kinderen..

Het oude ledikantje..

Je begrijpt dus wel waar ik elke avond even ben...Het is nog zo stil en ik moet gewoon elke avond even de nieuwe geur van het kamertje opsnuiven en een blik werpen naar die ini mini kleertjes die klaar liggen. Zo'n heerlijk gevoel ervaar je alleen de laatste verwachtingsvolle weken. Ik probeer tijdens dit rustige moment alleen te denken aan de baby in mijn buik. Ik bevind me eigenlijk tussen 'slapen en waken'.

38 weken. Het kan, het is heerlijk spannend dat gevoel maar wie weet besluit dit hummeltje om nog drie weken te wachten...we zullen zien!..

~~~~