Het mysterie van het woord..

De tijd vliegt voorbij, ik weet niet waar ik moet beginnen. Het was letterlijk stormachtig om ons heen maar ook in ons lijf en huis. Nu lijkt de rust weder te keren hier.

We hadden een inspirerende ouderavond. We hakten hout van de omgevallen bomen hier op het land. We hebben ons lieve konijntje moeten begraven en we plakten fietsbanden op het moment dat het echt niet zo goed uit kwam.

Ik liet de was liggen in de wasmand en ging zitten op de bank om te breien. Ik keek naar heerlijk spelende kindjes die ook samen lijken te gaan spelen en lachen.

Met de storm is ook het praten van T. begonnen. Ze zei eerst alleen maar papa, mama en mooi! Nu na lang observeren van haar omgeving vormt ze haar eerste woorden. Ze is nu bijna 20 maanden en vind haar weg in de mysterie van het woord. Ze zegt nu vol overgave paard, poes, poep (wijst op haar luier), pop pop (haar liefste pop), die, opa, sof (slof), dorst (wijst ze naar haar beker) en piepie (Siepie de poes). Er komen elke dag woorden bij.
Gisteren las ik dat kinderen die gaan praten een stukje van hun hemelse aard kwijt raken en meer gaan aarden hier op aarde. Prachtig om te lezen want dat betekent dat ze nog steeds in contact staat daarmee en dit stukje bij beetje los gaat laten.

L. tekende deze week ontzettend veel. Elke dag kwamen er meerdere tekeningen op het prikbord. Ze tekent er op los. Erg leuk om te zien hoe ze zich hier in ontwikkelt en hoe ze haar gevoelens probeert om te zetten in beeld.

Een overzichtje van de afgelopen dagen in beeld..

lieve baby popjes worden goed verzorgd

dikke lol

konijntje met verdriet (stipjes op het snuitje zijn traantjes)

Ik heb het eerste vestje voor de baby gebreid (kleur; paars van schapen wol en alpacawol) Van een patroon! Mijn eerste patroon dat me lukte om te 'lezen'. Ik brei en haak altijd op gevoel en met passen en meten maar dit wil ik toch veranderen. Dus ik maak meteen nog zo'n zelfde mouwvestje in het beige/crème voor als de baby net geboren is. Het idee zag ik bij haar . Het vestje is zo heerlijk warm. Zo krijgt je baby het niet koud in zijn of haar nekje en aan de armpjes die meestal boven het dekentje uit komen.

Moeder aarde verzamelt alle kinderen en gaat naar 'binnen'.

Langzaam aan komt de blauwe hemel tevoorschijn voor de adventstijd en de donkerdere koude dagen...