Bloemenkinderen op haar tas

L. gaat na de zomervakantie voor het eerst naar school. De grote school, naar de kleuterklas en daar heeft ze heel erg zin in. Mama moet loslaten maar ziet dat haar kind er nu dan toch echt aan toe is. Meer uitdaging, een eigen wereld mogen creëren zonder haar mama, papa en zusje, met andere kinderen spelen en vooral observeren wat zij doen en hoe ze het doen. Ze is niet bang maar kijkt alleen haar ogen uit. Ze zal zich wel in het spel mengen denk ik en mee doen. Ze heeft een ruime fantasie en gaat hier thuis dan ook alleen op lange reizen in haar geïmproviseerde boot, doet ze zogenaamd boodschappen en betaald mij met schelpen...
Ik hoop dat deze nieuwe wereld haar verder mag verreiken en begeleiden naar de persoon die ze worden wil en die ze is.

Bij deze nieuwe periode hoort natuurlijk een 'schooltas' dacht ik. Nu hou ik niet zo van die (makkelijke) kunststoffen en tegen regen kunnende tassen (verder niets op tegen hoor) dus maakte ik haar een ouderwets tasje van katoen. Zo één die ik vroeger ook mee kreeg  naar de kleuterschool. Zo'n andere tas kan altijd nog dacht ik. Als haar broodje appelstroop uit haar trommeltje valt en aan de binnenkant blijft plakken dan was ik hem wel keer op keer tot hij helemaal af is en ik een nieuwe mag creëren.
L. super blij en wacht in spanning af op de nieuwe fase die komen gaat (misschien mama nog wel meer).

De bloemenkinderenstof kreeg ik een keer van haar en heb ik altijd bewaard voor een goed project omdat ik de stof zo schattig vond. Nu heeft hij een bestemming gekregen en heb ik nog wat over voor een jurkje voor T. (is de planning).