In alle rust spelen...

Mooie momenten vorige week en de afgelopen dagen. (Een fijne pakjes avond gehad! Poppen werden met veel liefde ontvangen!!) Tijd vliegt, we hebben genoeg te doen en tijd om tot onszelf te komen. Dit deden de meisjes voornamelijk door te spelen, spelen en nog eens te spelen. Met nieuw gekregen schatten maar ook weer ontdekte oude schatten. Ik maakte voor het speelhuisje een nieuw doek in warm oranje en hing hem hoger, bevestigd aan een stok aan het plafond. Hierdoor is het een huisje, een hutje met twee doorgangen. Aangezien baby T. nu ook overal kan komen hebben we snoertjes veilig opgeborgen en kan ze de hele woonkamer gaan ontdekken. Een andere opstelling voor het huisje, knikkers hoog opgeborgen en porseleinen serviesjes in de kast gezet. Door de andere opstelling ontstond er zo ineens een klein slaapkamertje voor de poppen en het stapelbedje (gekregen van Sinterklaas). Een eigen haakje en schilderijtje in hun kamertje en L. liep te stralen. Zijden doeken die het spel nieuw leven in blazen.
In een ogenblik waren Maria en Josef vergezeld door andere dieren en lekkernijen, werd L. zelf Maria en gebeurde er nog meer om me heen. Heerlijk dat fantasiespel en nog leuker om het ineens op te merken terwijl ze zelf alweer ergens anders mee bezig zijn. De laatste sterappeltjes werden stempels, hier hebben we een adventsslinger van gemaakt.
Genietend en kijkend naar het spel van beiden waren we deze dagen voornamelijk binnen aan het spelen. Tot rust komen, de buitenwereld even daar laten zodat de meisjes hun eigen wereld kunnen creëren.

"Er bestaat een nauwe, subtiele relatie tussen de manier waarop het kind speelt en de manier waarop het fysieke organisme van de mens zich later ontwikkelt." Rudolf Steiner, in Opvoeding en onderwijs.